Nasz serwis internetowy może wykorzystywać ciasteczka, które służą identyfikacji Twojej przeglądarki podczas korzystania z naszej strony, abyśmy wiedzieli jaką stronę Ci wyświetlić.
Ciasteczka nie zawierają żadnych danych osobowych. Można zablokować zapisywanie cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki internetowej.

Czy pracodawca może nie udzielić urlopu na żądanie?

W większość zakładów pracy, urlopy udzielane są zgodnie z planem urlopowym. Zdarzają się jednak przypadki, w których pracownik chciałby skorzystać z urlopu na żądanie w niezaplanowanym wcześniej terminie. Jaki jest wymiar urlopu na żądanie, w jakiej formie należy złożyć wniosek i czy pracodawca ma prawo odmówić jego udzielenia?

Zgodnie z art. 1672 Kodeksu pracy (KP), pracodawca ma obowiązek udzielenia urlopu na żądanie pracownika  i we wskazanym przez niego terminie. Co do zasady, pracodawca nie może odmówić udzielenia takiego rodzaju urlopu. Sąd Najwyższy, w wyroku z 28 października 2009 r., sygn. akt II PK 123/09 orzekł jednak, że pracodawca ma prawo odmówić udzielenia urlopu na żądanie ze względu na szczególne okoliczności, jeżeli jego wyjątkowy interes wymaga obecności pracownika w pracy. W praktyce, każdy wniosek powinien być rozpatrywany indywidualnie. Niemożliwe jest ustalenie odgórnych zasad udzielania urlopów na żądanie, np. zastrzegając termin, w czasie trwania którego, pracodawca automatycznie nie wyraża na niego zgody.

Pracownik ma prawo do wykorzystania maksymalnie 4 dni urlopu na żądanie w roku kalendarzowym, niezależnie od ilości pracodawców, z którymi pozostaje w kolejnych stosunkach pracy (art. 1673 KP). Długość urlopu nie jest uzależniona od przysługującego wymiaru urlopu wypoczynkowego. Należy zaznaczyć, że urlop na żądanie nie wchodzi w skład odrębnej puli urlopów obok urlopu wypoczynkowego.
Pracownik może złożyć wniosek o urlop w wymiarze 1 dnia, ale też np. 4 dni jednorazowo. Zgodnie z art. 168KP, niewykorzystany urlop na żądanie w danym roku, nie przechodzi na rok następny. Jeżeli np. w 2014 roku pracownik wykorzysta 2 dni urlopu na żądanie, to w 2015 roku nie będzie miał prawa do 6 dni wolnego. Urlop na żądanie, z którego pracownik nie skorzystał w danym roku, przechodzi na następny rok, ale w postaci niewykorzystanego urlopu wypoczynkowego, który należy wykorzystać do 30 września następnego roku kalendarzowego.

Na podstawie KP, pracownik powinien złożyć wniosek o udzielenie urlopu, najpóźniej w dniu rozpoczęcia urlopu. Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 listopada 2006r., I PK 128/06, OSNP 2007/23-24/346 stwierdził, że do pracodawcy należy zwrócić się z takim wnioskiem przed momentem rozpoczęcia dniówki roboczej zgodnie z czasem pracy pracownika w konkretnym dniu. Taka zasada pozwala pracodawcy na zorganizowanie dnia pracy bez udziału danej osoby. W zależności od zakładu pracy, można przyjąć również, że wniosek może być złożony po zakończeniu urlopu na żądanie. Trzeba być jednakże bardzo ostrożnym, ponieważ nieuzyskanie zgody pracodawcy na  urlop, może być traktowane jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych. Takie przewinienie jest jedną z przesłanek rozwiązania stosunku pracy bez wypowiedzenia z winy pracownika, a więc jest zwolnieniem dyscyplinarnym. Nie wystarczy więc poinformowanie pracodawcy, trzeba uzyskać też jego zgodę.

W jaki sposób należy poinformować pracodawcę o urlopie na żądanie? Ustawodawca nie wskazuje wprost sposobu, w jaki należy złożyć taki wniosek. Przyjmuje się, że może być on skierowany do pracodawcy osobiście, na piśmie, faksem, drogą elektroniczną, telefoniczną, czy nawet za pomocą SMSa. Ważne, by znać zasady panujące w firmie i dostosować sposób zgłoszenia wniosku drogą powszechnie przyjęta przez pracodawcę.

Napisał:

avatar

Absolwentka Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej. Tworzy własną biżuterię oraz kocha śpiewać podczas jazdy samochodem.

Brak komantarzy.

Zostaw odpowiedź

Komentarz