Nasz serwis internetowy może wykorzystywać ciasteczka, które służą identyfikacji Twojej przeglądarki podczas korzystania z naszej strony, abyśmy wiedzieli jaką stronę Ci wyświetlić.
Ciasteczka nie zawierają żadnych danych osobowych. Można zablokować zapisywanie cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki internetowej.

Wszystko o pomocy de minimis

Co to jest pomoc de minimis?

Pomoc de minimis to pomoc publiczna. Jest to szczególny rodzaj wsparcia państwa udzielany przedsiębiorcom. Pomocą jest każde wsparcie udzielone ze środków publicznych w szczególności: dotacje, pożyczki, kredyty, gwarancje, poręczenia, ulgi i zwolnienia podatkowe, zaniechanie poboru podatku, odroczenie płatności lub rozłożenie na raty płatności podatku, umorzenie zaległości podatkowej oraz inne formy wsparcia, które w jakikolwiek sposób uprzywilejowują ich beneficjenta w stosunku do konkurentów.

Pomoc de minimis ze względu na niewielką wartość nie narusza wymiany handlowej między krajami członkowskimi i nie zakłóca ani nie grozi zakłóceniem konkurencji, dlatego tez nie podlega ona notyfikacji Komisji Europejskiej. Pomoc de minimis nawiązuje do rzymskiej zasady „de minimis non curat lex”, którą tłumaczymy „prawo nie troszczy się o drobiazgi”. Zgodnie z tą zasadą, pomoc jest niewielka i nie powoduje naruszenia zasad traktatowych (tzw. progu odczuwalności)

 

Kto udziela pomocy de minimis?

Podmioty udzielające pomocy publicznej:

  • państwo (na szczeblu krajowym)
  • podmioty szczebla regionalnego i samorządowego
  • podmioty które nie sprawują władzy na szczeblu centralnym, regionalnym lub samorządowym, a stanowią samodzielne podmioty o charakterze publicznym lub prywatnym:
    • Agencje i inne instytucje publiczne
    • Przedsiębiorstwa, w których większość kapitału założycielskiego jest państwowa oraz państwo ma rzeczywistą kontrolę nad przedsiębiorstwem i znaczny wpływ na jego funkcjonowanie
    • Kasy rekompensacyjne i wyrównawcze oraz inne podobne instytucje parafiskalne, które pobierają opłaty i wypłacają zapomogi, jeśli ich powstanie i działalność dadzą się wyprowadzić z państwowego aktu normatywnego

Kto może uzyskać pomoc de minimis?

Podmioty, którym pomoc może być udzielana

  • jednostki organizacyjne wykonujące zadania jednostek samorządu terytorialnego
  • regionalne organizacje turystyczne niedziałającym w celu osiągnięcia zysku
  • organizacje pozarządowe niedziałające w celu osiągnięcia zysku, w tym stowarzyszeniom, fundacjom, kościołom i związkom wyznaniowym
  • jednostkom zaliczanym do sektora finansów publicznych, w tym turystycznym, sportowym i kulturalnym instytucjom, dla których organem założycielskim są organy administracji rządowej lub samorządowej
  • mikroprzedsiębiorcom (beneficjentom ostatecznym) pod warunkiem złożenia przez nich do ostatecznego odbiorcy (beneficjenta) wniosku o przyznanie pomocy również na wsparcie pomostowe:
    • podstawowe – możliwe przez pierwsze pół roku od dnia zarejestrowania działalności gospodarczej
    • przedłużone – przysługujące przez okres sześciu miesięcy od dnia zakończenia korzystania z podstawowego wsparcia pomostowego (do 12 miesięcy) od dnia zarejestrowania działalności gospodarczej, w celu ułatwienia mu osiągnięcia płynności finansowe

 

Pomoc de minimis jest przyznawana przedsiębiorcy niezależnie od jego wielkości.

Kto nie dostanie pomocy de minimis?

 

WYŁĄCZENIA PODMIOTOWE

  • podmioty gospodarcze działające w sektorach rybołówstwa i akwakultury (produkcja, przetwarzanie, wprowadzanie do obrotu),
  • podmioty gospodarcze działające w dziedzinie produkcji podstawowej produktów rolnych
  • podmioty gospodarcze działające w dziedzinie przetwarzania i wprowadzania do obrotu produktów rolnych (wymienionych w załączniku I TWE) (jeżeli wielkość pomocy jest uzależniona od ceny lub ilości produktów zakupionych od pierwotnych producentów lub wprowadzanych na rynek przez podmioty gospodarcze objęte pomocą; jeżeli przyznanie pomocy zależy od faktu jej przekazania w części lub w całości producentom surowców)
  • przedsiębiorstwa działające w sektorze węglowym
  • przedsiębiorstwa prowadzące działalność zarobkową w zakresie drogowego transportu towarowego na zakup pojazdów przeznaczonych do transportu drogowego
  • podmioty gospodarcze znajdujące się w trudnej sytuacji ekonomicznej
  • podmioty faworyzujące towary produkcji krajowej na niekorzyść towarów importowanych
  • podmioty, które rozpoczęły projekt przed dniem złożenia wniosku o dofinansowanie.

 

Jaki jest limit pomocy de minimis?

Łączna wielkość pomocy de minimis otrzymanej przez danego beneficjenta ze wszystkich źródeł i na wszystkie cele nie może przekroczyć 200 000 euro w okresie trzech lat podatkowych. Oznacza to, że każdy podmiot może otrzymać w ciągu tego okresu, z jednego lub wielu źródeł, pomoc o łącznej wartości nieprzekraczającej 200 000 euro. Nie ma znaczenia forma pomocy, źródło jej pochodzenia ani cel, na jaki została wykorzystana. Do ogólnej puli wliczane są wszystkie środki uzyskane przez dany podmiot jako pomoc de minimis w badanym okresie. Równowartość w złotówkach należy ustalać zgodnie z kursem średnim NBP z dnia udzielenia pomocy.

 

Wyjątek!

Dla przedsiębiorców działających w sektorze transportu wysokość pomocy de minimis nie może przekroczyć 100 000 euro w ciągu 3 lat podatkowych.

W przypadku nadużycia pomocy przewidziane są procedury jej zwrotu. Winę za przekroczenie dozwolonej wartości ponosi podmiot ubiegający się o pomoc.

 

Jakie są ograniczenia?

  • pomocy de minimis nie można łączyć , w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowanych, z pomocą o innym przeznaczeniu (np. pomocą regionalną), jeśli doprowadziłoby to do przekroczenia dopuszczalnej intensywności tej pomocy
  • zakazane jest udzielanie pomocy publicznej w ramach tzw. form nieprzejrzystych. Są to sytuacje w których niezbędne jest szacowanie ryzyka dla obliczenia wartości pomocy.
  • nie może być przeznaczona na tworzenie sieci dystrybucyjnych za granicą oraz na pokrycie wydatków bieżących z zakresu działalności eksportu
  • pomoc nie będzie przyznana w przypadku nieprawidłowo sporządzonego wniosku i braku zaświadczenia o uzyskanej dotychczas pomocy de minimis.

 

Środki uzyskane w ramach tej pomocy mogą być przeznaczone m.in. na:

  • ochronę środowiska,
  • usługi doradczo-szkoleniowe, dzięki którym nabędziemy niezbędnych umiejętności do prowadzenia działalności gospodarczej i które podnoszą kwalifikacje zawodowe
  • rozwój działalności gospodarczej – dotacja jednorazowa – w celu ułatwienia sfinansowania pierwszych wydatków inwestycyjnych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą
  • zwiększenie zatrudnienia i restrukturyzację przedsiębiorstwa.
  • projekty związane z organizacją imprez i wydarzeń turystycznych i kulturalnych
  • adaptację budynków, pomieszczeń oraz miejsc pracy, w których odbywa się szkolenie, zakup lub leasing zwrotny lub finansowy sprzętów i systemów informatycznych niezbędnych do realizacji szkolenia, do wysokości 10% wartości wydatków kwalifikowanych projektu szkoleniowego.

 

Najważniejsze obowiązki obu stron

 

  • Organu udzielającego pomocy

 

Organ udzielający pomocy de minimis jest obowiązany wydać beneficjentowi zaświadczenie potwierdzające, że udzielona pomoc publiczna jest pomocą de minimis. Powinno ono być wydane wraz z dokumentem (decyzją ,umową, porozumieniem) na podstawie którego przedsiębiorca nabył prawo do pomocy. Organy udzielające pomocy publicznej wydają zaświadczenia o pomocy de minimis z urzędu. Zaświadczenie o pomocy de minimis zawiera: datę wydania; pieczęć podmiotu udzielającego pomocy publicznej; nazwę, numer identyfikacji podatkowej (NIP), siedzibę i adres podmiotu udzielającego pomocy publicznej; określenie beneficjenta pomocy de minimis albo pomocy de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie; dzień udzielenia pomocy publicznej, wartość udzielonej pomocy publicznej brutto w złotych i w euro; wskazanie podstawy prawnej udzielenia pomocy publicznej; stwierdzenie, że udzielona pomoc publiczna jest pomocą de minimis albo pomocą de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie; dane osoby upoważnionej do wydania zaświadczenia. W oparciu o te zaświadczenia organ udzielający pomocy będzie mógł ustalić, czy udzielenie pomocy danemu beneficjentowi nie spowoduje przekroczenia przez tego beneficjenta limitu 200 tys. euro (100 tys. euro w przypadku sektora transportu drogowego).

Organ wydaje zaświadczenie jeśli spełnione zostaną wszystkie warunki do udzielenia pomocy de minimis. Ich spełnienie musi nastąpić w dniu ubiegania się o pomoc, jak również w dniu jej faktycznego udzielenia lub wydania zaświadczenia. Obowiązek taki wynika z prawa wspólnotowego.

W przypadku decyzji, w treści której zawarte zostały wszystkie elementy zaświadczenia, wtedy decyzja wydawana z urzędu zastępuje stosowne zaświadczenie. Nie ponosi się opłat skarbowych

W przypadku pomocy w formie ulgi podatkowej udzielanej na podstawie aktu normatywnego bez wymogu wydania decyzji organ ma obowiązek wydać zaświadczenie w terminie 2 miesięcy od dnia udzielenia pomocy publicznej.

Państwa członkowskie zobowiązane są do zbierania oraz przechowywania wszystkich informacji dotyczących udzielonej pomocy de minimis. Informacje te powinny być przechowywane przez okres 10 lat, począwszy od dnia jej udzielenia.

Państwo może ustanowić centralny rejestr pomocy de minimis

 

  • Podmiotu ubiegającego się o pomoc

 

Podmiot ubiegający się o wsparcie w ramach tej kategorii pomocy zobowiązany jest do przedłożenia organowi udzielającemu tej pomocy następujących dokumentów:

1) wszystkich zaświadczeń o pomocy de minimis, jakie otrzymał w okresie bieżącego roku podatkowego, w którym występuje o wsparcie oraz dwóch poprzedzających lat podatkowych lub oświadczenia o wielkości otrzymanej pomocy de minimis w tym okresie,

2) w przypadku nieotrzymania pomocy de mini mis, stosownego oświadczenia w tym okresie,

3) informacji o każdej innej pomocy publicznej, jaką otrzymał w odniesieniu do tych samych kosztów kwalifikowanych, na pokrycie których ma być przeznaczona wnioskowana pomoc de minimis lub oświadczenia, że takiej pomocy nie otrzymał,

4) oświadczenia, że nie znajduje się w trudnej sytuacji ekonomicznej

Podstawą przyznania pomocy de minimis jest wniosek, który podlega ocenie formalnej i merytorycznej. Do każdego wniosku należy dołączyć zaświadczenia o których jest mowa wyżej. Pomoc de minimis kumuluje się tylko z inną pomocą de minimis, niezależnie od tego, w jakim celu, w jakim trybie (program pomocowy lub pomoc indywidualna) i w jakiej wysokości została udzielona danemu podmiotowi. Podmiot może w tym czasie otrzymać inną pomoc publiczną w dowolnej kwocie, o ile tylko jest ona udzielana zgodnie z prawem.

 

Pomoc udzielana jest w formie dotacji na refinansowanie części poniesionych przez beneficjenta wydatków kwalifikowanych. Pozostałe wydatki inwestycyjne pokrywa podmiot z własnych środków. Wartość pomocy de minimis jest ustalana i podawana w euro w kwocie brutto, tj. nie uwzględnia się tym samym potrąceń z tytułu podatków oraz innych opłat.

Pomoc może polegać na odroczeniu terminu płatności podatku lub rozłożeniu jego płatności na raty. Innym rodzajem pomocy jest umorzenie zaległości podatkowych w całości lub części, wraz z odsetkami za zwłokę. Organ podatkowy może udzielić na wniosek podatnika wskazanych ulg, ale tylko w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem podatnika lub interesem publicznym.

 

Napisał:

avatar

Absolwentka Wydziału Prawa, Prawa Kanonicznego i Administracji Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. Ukończyła studia magisterskie na WPPKiA na KUL oraz studia I stopnia na kierunku Ekonomia, specjalność Rachunkowośc w Wyższej Szkole Ekonomii i Innowacji w Lublinie. Ukończyła Studia Podyplomowe z zakresu Rachunkowości i podatków.

Brak komantarzy.

Zostaw odpowiedź

Komentarz