Nasz serwis internetowy może wykorzystywać ciasteczka, które służą identyfikacji Twojej przeglądarki podczas korzystania z naszej strony, abyśmy wiedzieli jaką stronę Ci wyświetlić.
Ciasteczka nie zawierają żadnych danych osobowych. Można zablokować zapisywanie cookies, zmieniając ustawienia przeglądarki internetowej.

„Inny świat”, czyli kilka słów na temat dzieci z Zespołem Aspergera

Zespół Aspergera to inaczej łagodniejsza odmiana autyzmu, nazwa ta pochodzi od nazwiska wiedeńskiego lekarza Hansa Aspergera, który w 1944r  opisał zjawisko autyzmu na przykładzie czwórki chłopców nazywając ich „małymi profesorami”.

Rodzice dzieci autystycznych twierdzą, iż dzieci z ZA (bo takiego skrótu używają dla Zespołu Aspergera) miały więcej szczęścia niż dzieci autystyczne. Z zespołem Aspergera da się żyć, ale jest to ogromnie trudne życie. Zespół Aspergera u dzieci jest nadal mało wykrywalny dzieje się tak, dlatego, że dzieci te niezbyt różnią się od swoich rówieśników a jeśli ktoś z dorosłych zauważa różnicę w zachowaniu dziecka to często zgania na charakter lub „wyszukaną” osobowość. Zespół Aspergera ujawnia się najczęściej w szkole lub w przedszkolu. To, co przeszkadza nauczycielom w zachowaniu dziecka nie zawsze jest złośliwością ze strony malucha, zdarzają się takie przypadki, iż dziecko z Zespołem Aspergera może bez podania jakiejkolwiek przyczyny zacząć przeraźliwie krzyczeć. Te dzieci są bardzo wrażliwe do tego stopnia, że nawet często przeszkadza im ton czyjegoś głosu lub odczuwają fizyczny ból patrząc na światło żarówki. W takich błahych sytuacjach dziecko z ZA może zareagować bardzo nerwowo.

Trudno jest jednoznacznie sprecyzować zachowanie dziecka cierpiącego na Zespół Aspergera, ponieważ mogą to być dzieci bardzo spokojne nawet izolujące się od rówieśników, ale są też dzieci nadmiernie ruchliwe wyjątkowo zdolne i utalentowane, co sprawia radość ich rodziców. Takie dziecko w wieku 3 lat potrafi powtórzyć po jednokrotnym usłyszeniu długi wierszyk lub uwielbia rozmawiać o dzikich plemionach zamieszkujących Afrykę.

Częściej na to schorzenie zapadają chłopcy niż dziewczynki u dziewczynek trudniej zauważyć Zespół Aspergera, ponieważ są one spokojniejsze, wycofane i bardziej „poukładane”. Dzieci cierpiące na Zespół Aspergera uwielbiają żyć w swoim uporządkowanym świecie gdzie nikt niczego nie zmienia, jakakolwiek zmiana kończy się atakiem frustracji a nawet zachowaniem agresywnym. Dzięki swoim niesamowitym zdolnościom potrafią natychmiast pomnożyć wielocyfrowe liczby lub bez namysłu podać dzień tygodnia patrząc na datę w kalendarzu, są to ludzie, dla których świat komputerów nie ma żadnych tajemnic gdyż jest to system składowania i przetwarzania logicznie poukładanych informacji a w świecie „aspergerowców” jest to bardzo ważny element.

Zachowanie dzieci z ZA wprowadza w zakłopotanie swoich rodziców nawet nastolatek potrafi podczas rodzinnych uroczystościach głośno wyrazić swój sąd na temat niestarannej fryzury cioci. W szkole takie dzieci potrafią świetnie czytać, ale niestety nie do końca rozumieją przeczytany tekst. Mają trudności ze skojarzeniem takich pojęć jak: „wkrótce”, „nigdy”, których nie są w stanie sobie wyobrazić. Udzielając odpowiedzi na pytanie nauczyciela najczęściej odpowiadają bez sensu. Dzieci te posiadają znakomitą pamięć, ale nie mają poczucia czasu polecenie „ pośpiesznie” jest dla nich niezrozumiałe.

Zajęcia ruchowe to dodatkowa udręką dzieci cierpiące na Zespół Aspergera nie potrafią sprytnie biegać, skakać ani grać w piłkę. Kolejnym utrudnieniem jest kontakt wzrokowy, którego albo nieświadomie unikają lub nadmiernie wpatrują się w twarz rozmówcy a przy tym wykonują jeszcze inne nienaturalne ruchy. Zainteresowania tych dzieci są często specyficzne i nacechowane skrupulatnością, ulubionym zajęciem jest kolekcjonowanie przedmiotów w ustalonym rytmie, układanie klocków w wiadomy tylko dla siebie sposób itp.

Inteligencja tych dzieci jest normalna lub ponadprzeciętna wielu z nich potrafi godzinami rozmawiać na poważne tematy, którymi są zainteresowani. Wiedza tych dzieci przekracza wiedzę ich rówieśników to tak zwane „chodzące encyklopedie” w danej dziedzinie. Dlatego jest to bardzo niezrozumiałe dla otoczenia jak można posiadać tak rozległą wiedzę a jednocześnie nie móc nawiązać więzi emocjonalnych.

 Dzieci z Zespołem Aspergera potrzebują akceptacji i zrozumienia ze strony środowiska nie jest to łatwe, ale tylko w ten sposób będą mogły funkcjonować wśród nas.

Napisał:

avatar

Absolwentka Wydziału Humanistyczno - Pedagogicznego w Kielcach. Ukończyła studia wyższe magisterskie na kierunku pedagogika specjalna w zakresie pedagogiki terapeutycznej na Akademii Marii Grzegorzewskiej w Warszawie - Wydział Rewalidacji i Resocjalizacji. Absolwentka UMSC Lublin - studia podyplomowe w zakresie logopedii.

2 Komentarzy do “„Inny świat”, czyli kilka słów na temat dzieci z Zespołem Aspergera”

  1. avatar Koral pisze:

    Czy dzieci z diagnozą ZA mają szanse na indywidualizację zajęć w szkole?

    • avatar K. A. pisze:

      Moim zdaniem dzieci z ZA mają szanse na zajęcia indywidualne na terenie szkoły, należy tylko postarać się o takie zajęcia dla dziecka. Rodzic powinien na podstawie orzeczenia wydanego przez poradnię psychologiczno-pedagogiczną wystąpić z pismem do organu prowadzącego o przydzielenie ilości zajęć wskazanych w orzeczeniu. Nauczyciele- terapeuci pracujący z dzieckiem układają indywidualny program zajęć edukacyjno- terapeutycznych zgodny z zaleceniami poradni .

Zostaw odpowiedź

Komentarz